Verhaaltjes

Bosbaden

5 juni 2022
Landgoed Baest

Als correspondent van het ED kom je soms op plekken die je van tevoren nog niet kende. Je komt in aanraking met mensen waarvan je het bestaan niet eens wist. Afgelopen week kwam er veel op mijn pad. Letterlijk. Ik vertel je een verhaal. Ik hoop dat je het mooi vindt.

Een tijdje terug ontving ik een persbericht. Over de Land van Oirschot fietsdag op tweede pinksterdag. Daarin werd vermeld dat er die dag zo’n 15 kilometer een route gefietst kan worden, deze keer voornamelijk in omgeving van De Beerzen, met daarbij een korte stop bij een vijftal Land-van-Oirschot-ondernemers. Een van die ondernemers trok mijn aandacht; Ontmoet de Natuur bij Kruidheerlijkheid. Er werd gesproken over kruidenwandelingen en bosbaden.

Bosbaden? Ja, graag! Ik kwam net uit een periode van winterzwemmen. Afgelopen winter zwom ik in de vroege ochtend regelmatig in koud water. Goed voor het immuunsysteem. Of om optimaal wakker te worden in ieder geval. Maar dat winterzwemmen was afgelopen. Dat gaat pas weer in oktober van start. Dus een bosbad…….tja, dat klonk aantrekkelijk. Ik zag mezelf al in een bosmeertje baden. Zo’n bosmeertje als in Droomvlucht. Met elfen-feeën en een hert .  

Na een bezoek aan de website kwam ik tot de ontdekking dat er met bosbaden iets totaal anders bedoeld werd. Je neemt geen écht bad, maar je dompelt je onder in het groen van het bos.

Ooooooooooww. Wat een verwarring. Wel grappig vond ik het. En ik bleef nieuwsgierig. Ik las verder.

‘Bosbaden gaat langzamer dan wandelen. Een bosbad nemen duurt drie uur. Als je na die drie uur 3 kilometer hebt gelopen, dan is het veel. Het heet shinrin-yoku en komt uit Japan. Je ontspant je volledig en zet alle zintuigen open.’

Als bij mij om de hoek zoiets wordt aangeboden, dan wil ik het ook graag ervaren. Of er meer van weten. Dus ik maakte een afspraak met Annemarie.

Ik kwam van alles te weten over het Shinrin-yoku. Lees maar eens.

Ik heb het vorige week ook zelf ervaren, een wandeling van drie uur op Landgoed Baest. En nog geen drie kilometer gemaakt. Maar wel kilometers aan horen, zien, voelen, ruiken ervaren. Duizend tinten groen. Poezelig zacht mos. Zonverwarmd bospad. Helblauwe libellen. Geuren van de spar.

Ik was zo prettig verrast door deze manier van wandelen, dat vertraagde, dat ik na een paar dagen ben terug gegaan . Vrijdag, een dag die zonovergoten zou zijn. Die zon wilde ik op zien komen, in het bos. Ik wilde de lichtstralen tussen de beuken zien piepen, ik wilde de geur van de naalden van de  spar nog eens ruiken. Ook al was het vroeg (half zes in de ochtend, zonsopkomst) het bos levert je zoveel energie en rust tegelijkertijd, voor mij heel heilzaam.

Hoog gras, vers-afgerold varenblad, frisgroen beukenblad, spechtenholen, het was er weer in volle glorie. Ik genoot. Hoorde merels, mussen en gehamer van de specht. Kriebelbeestjes, muggen, spinnen en webben. En toen, zomaar ineens, keken twee reebruine ogen  mij recht aan. Mijn hart maakte een sprong, mijn adem hield ik in. Wat mooi. Ik durfde bijna niet te bewegen. Zij ook niet. En dat had een reden. Want plots zag ik haar reekalf opstaan. Samen liepen ze verder het bos in. Ik bleef verwonderd achter.

Shinrin-yoku. Een moeilijk woord, een makkelijke oefening. Eigenlijk voor iedereen wel geschikt, denk ik. Ga het eens ervaren, zou ik zeggen. Daarbij is Annemarie een fijne begeleider. Zij staat morgen op de route, aan de Steenfortseweg na het bruggetje als je vanaf Middelbeers komt (en vóór het bruggetje als je vanaf Oirschot komt)

De Land van Oirschot fietsdag, maandag 6 juni. Route staat op de website of is af te halen bij Visit Oirschot, Ons Mevrouw, Dorpshuis ’t Hart. Ik heb ook nog een foldertje liggen voor de liefhebber.   

Kijk ook eens naar

Geen reacties

Laat een reactie achter