Verhaaltjes

Tollen

3 juni 2017
spinning

 

Mijn deadline nadert. En mijn hoofd tolt van de ideeën. Maar welk idee kies ik? Spreekbeurt van mijn dochter? Mmm, een andere columnist is me voor lees ik net. Dan maar over de drukke werkweken die achter me én voor me liggen? Of over de avondfietstocht (ik fiets best veel de laatste tijd KLIK) door de Schansstraat, Oude Steeg, Fransman gisterenavond? Waarbij ik de geur van ver gemaaid gras opsnoof. En waarbij een jonge jongen op de fiets me op een ‘heu’ trakteerde. En ik een bankje spotte waarop stond: ‘goa er eens efkes vur zitten.’ Wat ik niet deed omdat ik thuis iemand had beloofd om niet te lang weg te blijven. Over mijn vriendin die de Alpe d’ HuZes bedwong? Over groepsapps die regelmatig exploderen? Of over de echte explosies; de aanslag in Manchester die me weer deed krimpen, maar ook weer deed oprichten, want het leven gaat door. Over de wereld die doorgaat, doordraait? Over internet dat zorgt voor heel veel leuke informatie, het leven vergemakkelijkt, maar ook zorgt dat we veel te veel en veel te snel van alles weten. Dat jullie mijn gedachten nu lezen en ik denk: Oh, nou stop ik de mensen ook nog vol met mijn gedachten. Willen ze dat wel weten? Willen de mensen uberhaupt iets van mij lezen? En waarom doe ik dat? Waarom leg ik mijn ziel en zaligheid bloot? Wie zit daarop te wachten? Ga ik dáár over schrijven? Of toch over de opmerkingen en gesprekjes die ik onderweg voer. Mensen spreken me aan. ‘Ge moet eens over dit of dat schrijven.’ Dat kan dus van alles zijn. Van een sportschoolinstructeur die in de plaatselijke friettent allerlei mensen met rood hoofd en frikandel speciaal verontschuldigingen ziet maken. Of over een enthousiast persoon met grote liefde voor zijn club. Of een kermisgesprek dat over bakkies gaat. Bakkies!  Of ‘waarom ik nooit iets over mijn man schrijf’? Nou, dat kan ik vast zeggen: die afspraak maakte ik met hem. Ik zou noooooit iets over hem schrijven. En mijn kinderen stel ik altijd de vraag of ik over hen iets mag schrijven. Een boze blik van oudste dochter n.a.v. een column een jaar of twee geleden heeft me dat doen inzien.

En nou moet ik kiezen. Want ik kan niet alles in vierhonderd woorden proppen. Dus jullie zien vanzelf welk onderwerp het wordt. Als het me lukt. En of ik het doe. Eerst maar even mijn tollende hoofd zien stil te krijgen. 

 

Ps. Was je op vakantie toen ik mijn nieuwe website lanceerde? Hier nogmaals de refresh-knop! Stuur je me een keer flessenpost? KLIK

Kijk ook eens naar

2 Reacties

  • Reply Carolijn 3 juni 2017 at 10:00

    Heerlijk en herkenbaar!

  • Laat een reactie achter